De Kruisbergh - Cornelis Thymenszoon Padbrué

📄

Vorschau noch nicht erstellt

Player wird geladen...

"This composition consists of ten motets, which are regarded as spiritual madrigals, set on a text by Joost van den Vondel (1587-1679)."

⌛ Epoche → Renaissance ◈ Genre → Motetten

♯ Tonart A minor

⁄ Taktart 4/4

♬ Besetzung → SATB

◆ Difficulty

Mittelstufe

↕ Tonumfang D – g''

¶ Sprache → Niederländisch

Takte 408

Textur mixed texture

Stimmen 5

Instrumente A cappella

Seiten 28

CPDL Nr. 45693

Bearbeiter Wim Looyestijn

Veröffentlicht 2017-07-27

Lizenz CPDL-Lizenz

♫Tonumfänge

a – f''

Cantus

c' – g''

Altus

e – f''

Tenor

c – g'

Bassus

D – d'

Schlagwörter

Pages_using_DynamicPageList3_parser_function Posted_in_July_2017 More_than_90_days_old More_than_30_days_old CPDL_456xy

¶Liedtext

De schoonste roode roosen groeien Op geenen Grieckschen Bergh, o neen, Maer op den Kruisbergh, hard van steen, Daer Jesus hoofdquetsuuren vloeien Van heiligh, van onnosel bloed, Geronnen tot een' roosenhoed; Wiens blaen vol geurs geduurigh bloeien Door den gevlochten doornekrans, Waer van de Goddelijcke glans Beschaduwt word en overwassen. De roosedruppels strecken schoon Robijnen aen de doornekroon. De roosevlaegh verdrenckt met plassen De lelibloem van 't aengesicht, Waer uit de sonne schept haer licht; De Sonne, die met bevend' assen Te rugge rijd, beswijmt en sterft, Nu 't roosebloed Gods leli verft; De Leli die het hooft laet hangen, En geeft den allerlesten sucht, En vult met roosengeur de lucht. De Christe bijen met verlangen Sich spoeden naer dien roosengaerd, Soo ras het licht de lucht verklaert, En swarmen om de roosewangen Van 's levens bloem en lentespruit, En suigen soeten honigh uit De gal en gift en bitterheden En alssem van het doornebosch. Uit leliwit en roosenblos d'Aerts-Englen mann' met necter kneden, En hemels suicker en ambroos. De dagh en teelt geen uchtendroos, Soo dickmael hy komt aengereden), Die soo de flaeuwe ziel verquickt, En 't hart, tot wanhoop toe verstickt, Versterckt, als deze roosegeuren Van 's levens roosentack en hout, Met bittre traenen nat bedouwt, Tot troost van al die eeuwigh treuren. Hier springt, voor al die dorstigh sijn, Een bron van roode en witte wijn, Soo lecker als oit tong kon keuren. Hier wascht men het bevleckt gemoed In 's levens kostelijcken vloed, Vergadert uit vijf suivre sprongen. Hier levren d'aders purper uit, Tot pracht der Koningklijcke Bruid, Wiens lof van David is gesongen En van den wysen Salomon; Doense in dees speer en spijckerbron Bevochtighden hun goude tongen; Doen David stelde luisterscharp Op dat geruisch sijn schelle harp, En Salomon sijn hooge klancken. O bloed en waterrijcke rots! O hartebron der wijsheid Gods! O artzenij voor alle krancken! Vergun mij oock een' druppel nat; Bevloey mi